December 2019

December is geen maand om te planten of te zaaien. Veel plekken zijn kaal, net als de bomen zelf.
In deze donkere tijd van het jaar krijgen de kasplanten extra kunstlicht, waardoor de kassen er sprookjesachtig gaan uitzien van buitenaf.
\
Op de voorgrond in de thematuin is te zien dat de Canna planten in de vierkante vakken afgedekt zijn met grote bergen bladeren en takken, zodat ze in de winter geen last hebben van te lage temperaturen.
De samengebonden matten tegen de kassen beschermen de Koraalstruiken.


Ook de cactus bakken zijn nu helemaal gesloten. Dat helpt niet alleen tegen de kou maar ook tegen te veel vocht in de winterperiode.
De enige bloei is nu nog te vinden in de kassen zelf. Tot straks de Hamamelis weer gaat bloeien.
Een nieuwe jaar, met nieuwe plannen en planten.
De allerbeste wensen!

November 2019

In november zijn de laatste bladeren van de bomen gevallen. Dat opvegen is elk najaar een hele klus voor de vrijwilligers dus het is een opluchting als alles achter de rug is. Al is het wel jammer om al die mooi verkleurde bladeren te moeten opvegen om te voorkomen dat ze veranderen in een pappige bruine massa.
In deze foto Cercis en Esdoorn bladeren die in de vijver bij de ingang van de tuin zijn gevallen.
Esdoorns produceren bovendien behalve kleurrijke vijfpuntige bladeren ook heel veel gevleugelde zaden die het volgend voorjaar op allerlei plaatsen in de tuin kunnen opschieten als piepjonge baby esdoorns.





Vlak bij de ingang staan een aantal Fatsia japonica struiken in bloei, zelfs zo laat in het jaar. Zoals de naam zegt komt de plant uit Japan. De enorme bladeren met hun acht 'vingers' blijven de hele winter groen. Deze struiken kunnen vorst tot -15 graden verdragen.
De bloemen lijken een beetje op die van de Klimop (Hedera helix) maar zijn veel groter.

Oktober 2019

De oktobermaand was erg nat, maar tijdens de zonnige periodes kunnen we toch genieten van de prachtige herfstkleuren in de tuin, zie foto hieronder.
Hier is ook te zien dat de prachtige witte Berk, een blikvanger in dat deel van de tuin, helaas verwijderd wordt omdat de boom van binnen aan het rotten was en gevaar zou kunnen opleveren voor wandelaars.


De thematuin worden steeds leger nu de eenjarige planten uitgebloeid zijn en de bakken omgespit worden. Ook in de middentuin wordt alles steeds kaler.

Waar de groei wel doorgaat is natuurlijk in de kassen. Er wordt hard gewerkt aan vernieuwing en sinds kort zijn er horizontale boomstammen opgesteld vol met epifyten, planten die in hun natuurlijke omgeving op bomen groeien zonder contact met de grond. Ze leven van de luchtvochtigheid en wat eventueel met de regen aan voeding wordt meegebracht. De bomen waarop ze groeien zijn enkel een plek om houvast te hebben, niet om op de boom te parasiteren.
Een kans dus om eventjes te zien hoe het is om in een echt regenwoud te lopen.

September 2019

Na alle regen en kou begint het nu toch echt herfst te worden.
In de Middentuin staan de kruiden in de apothekerstuin er goed bij, al is de tuin nog niet helemaal volledig aangelegd. Volgend jaar zal er nog meer worden ingevuld, dit is een meerjarig project.


De hop heeft dit jaar geen kans gehad om te klimmen en werkt zich dus horizontaal door de omringende planten.
Vooral de goudgele hop met zijn frisse kleur vormt een mooi contrast met de paarse Verbena bonariensis (IJzerhard). De hop heeft helaas dit jaar te weinig licht en warmte gehad om de karakteristieke bellen te laten groeien die de smaakstof bevatten voor het brouwen van lekker bier.


De collectie orchideeën is dit jaar fors uitgebreid en deze planten hoeven in de zomer niet allemaal in de kas te blijven. Een periode van kou is vaak zelfs noodzakelijk om de bloei te stimuleren.
Hier aan de rand van de voormalige fietsenberging hangen een aantal planten die zich prima voelen in de buitenlucht, al zullen ze binnenkort toch wel weer naar binnen moeten verhuizen.

Augustus 2019

Een van de plantenfamilies die in de botanische tuin Delft aanwezig zijn als onderdeel van de Nationale Plantencollectie is de Gemberfamilie (Gingiberaceae).
De nieuwe planten die nu in de thematuin staan te bloeien zijn daar een onderdeel van. Het zijn Hedychiums oftewel Siergembers. Deze planten zijn rijkbloeiend met bloemaren in wit, geel, oranje en rood.
Ze zijn winterhard tot -6 °C en afgedekt komen ze de winter zeker door.



De rotstuin wordt heel grondig onder handen genomen. Na alle plannen om er een andere plaats voor te vinden is nu toch besloten het op dezelfde plek te laten en helemaal op te knappen.
De groene bodembedekker Soleirolia die overal doorheen woekerde is vrijwel verdwenen, een paar plukjes hebben zich nog kunnen verstoppen tussen een stapel bakstenen maar hun beurt komt ook nog wel.
De nieuwe plantjes zijn nog klein. Om de bodem ertussen vrij van onkruid te houden en de grond niet te laten uitdrogen is er split op gestrooid. Het ziet er allemaal wat kaal en stenig uit, maar daar is het ook een rotstuin voor!

Juli 2019

De maand juli met zijn hitte record is een vervelend moment voor problemen met het watering systeem van de tuin. De ingegraven hoofdbuis lekt en nu is er de keus om niet te kunnen sproeien of wel te sproeien terwijl een deel van de tuin verdrinkt.
Al die mooie ingegraven buizen en sproeiers en toch moet er water gegeven worden met lange plastic slangen, allemaal extra werk.
De cactus bak geniet van al die hitte, en de Opuntia ficus-indica (Vijgcactus) heeft prachtige gele bloemen en paarse vruchten, zie foto.
De vruchten zijn eetbaar, doorsnijden en uitlepelen, en de bladeren kunnen gekookt en als groente gegeten worden.
Verder kan de plant geparasiteerd worden door de cochenille luis waar een eetbare rode kleurstof uit gewonnen kan worden. Op de ingrediëntenlijst staat dan E120.

In de Middentuin groeit de Crambe maritima (Zeekool) met zijn schitterende blauwgrijze geplooide bladeren.
De witte bloemetjes zijn uitgebloeid en de zaadbolletjes worden al zichtbaar.
Deze plant komt in het wild voor langs de hele Nederlandse kust, en wordt als groente gegeten.

Juni 2019

Het warme weer van de laatste tijd heeft gezorgd voor een fantastische groei van de Agave ferox, een van de planten in de cactusbakken die zomers vrij mogen groeien en in de winter afgedekt worden tegen de vorst en de nattigheid.
Deze agave soort heeft wel heel heftige stekels, vandaar de naam: ferox is latijn voor 'woest'.
Hij bloeit na 15 tot 25 jaar en sterft daarna af, maar de bloei is dan ook spectaculair: de bloeistengel is meterslang en heeft een enorm aantal kleine witgroene bloemknopjes die na openen hun gele meeldraden wijd uitspreiden.
De plant vermeerdert zich behalve door de zaden ook door het produceren van wortelstekken.
Het suikerrijke sap van de bloeiende plant kan worden gefermenteerd en levert pulque, een melkachtige alcoholische drank van het Mexicaanse volk.
Ook de bloeistengel bevat suiker en kan in stukjes worden gesneden en gekauwd als suikerriet.

Een andere mooie bloeier deze maand is de Romneya coulteri (Californische Boompapaver), ook wel Spiegelei genoemd vanwege de opvallende gele 'dooier' in het midden van de grote witte bloembladeren.
De plant voelt zich goed thuis op zijn zonnige stukje grond tussen de kassen en de plek van de voormalige Canna bakken waar nu planten uit de oranjerie zijn neergezet.
Hij is wel lid van de papaver familie maar levert geen eetbare zaden of bruikbaar sap, en sterft in de winter af tot de grond om daarna opnieuw te groeien.